Το 1986, οι Metallica κυκλοφόρησαν ένα άλμπουμ που έμελλε να γίνει ένας από τους δίσκους-ορόσημα στην ιστορία του heavy metal. Πίσω όμως από την ακρίβεια, την επιθετικότητα και τα αμέσως αναγνωρίσιμα riffs του Master of Puppets κρύβεται μια πολύ πιο σκοτεινή ιδέα: ο έλεγχος.
Το ομώνυμο κομμάτι αντιστρέφει τη σχέση ανάμεσα στον εθισμό και τον εξαρτημένο. Αυτό που αρχικά είναι κάτι που επιλέγει ο άνθρωπος, καταλήγει να είναι εκείνο που αποφασίζει για τον ίδιο.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ THRASH
Μουσικά, το Master of Puppets ήταν επίσης η απόδειξη μιας μπάντας που άρχιζε να ξεπερνά τα όρια του καθαρόαιμου thrash metal.
Το ομώνυμο κομμάτι περνά από αυστηρά δομημένα, επιθετικά riffs σε ένα πιο αργό μέρος με καθαρές κιθάρες, πριν αρχίσει σταδιακά να χτίζει ξανά την έντασή του. Σε ολόκληρο το άλμπουμ, οι Metallica συνδύασαν την ταχύτητα και τη δύναμη με ολοένα πιο σύνθετες ενορχηστρώσεις, μελωδίες και δυναμικές εναλλαγές.
Αυτή η εξέλιξη ήταν αρκετά σημαντική ώστε η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου να περιγράψει αργότερα τον δίσκο ως το σημείο όπου οι Metallica άρχισαν να ξεπερνούν τα στενά όρια του thrash και να εξερευνούν νέες μουσικές ιδέες.
Ο Lars Ulrich έχει θυμηθεί ότι αυτή η εξέλιξη δεν ήταν αποτέλεσμα κάποιου προσεκτικά σχεδιασμένου μεγάλου πλάνου. Η μπάντα ήταν νέα και λειτουργούσε σε μεγάλο βαθμό με το ένστικτο. Όμως οι μουσικές συνεισφορές γύρω από τους James Hetfield και Ulrich — ιδιαίτερα εκείνες των Cliff Burton και Kirk Hammett — είχαν διευρύνει σημαντικά το τι μπορούσαν να κάνουν οι Metallica.
ΑΠΟ METAL ΑΛΜΠΟΥΜ ΣΕ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΟΡΟΣΗΜΟ
Τρεις δεκαετίες αργότερα, το άλμπουμ έλαβε μια ασυνήθιστη μορφή αναγνώρισης.
Το Master of Puppets επιλέχθηκε για το National Recording Registry του 2015 της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου, το οποίο διατηρεί ηχογραφήσεις που θεωρούνται σημαντικές από πολιτιστική, ιστορική ή αισθητική άποψη.
Για έναν δίσκο που γεννήθηκε μέσα από την underground metal σκηνή της δεκαετίας του 1980, αυτή η διαδρομή είναι αξιοσημείωτη.
Ίσως όμως ο λόγος που το Master of Puppets άντεξε στον χρόνο να είναι πολύ πιο απλός.
Πίσω από τα riffs και την ταχύτητα βρίσκεται μια ιδέα που παραμένει άμεσα κατανοητή: η τρομακτική στιγμή που κάτι που πίστευες ότι ελέγχεις αρχίζει να ελέγχει εσένα.
Αυτός είναι ο πραγματικός αφέντης πίσω από το Master of Puppets.